18-08-16

Recensie: Terug naar het grote huis - Harriet Evans

Titel: Terug naar het grote huis
Auteur: Harriet Evans
Recensie: Marjon
Genre: Romans
ISBN: 9789022576588
496 pagina's | Uitgeverij Boekerij | april 2016
Harriet Evans:
Harriet Evans werd op slag bestsellerauteur met haar eerste roman, Bij ons thuis. Ze werkte jarenlang als uitgever, en woont en werkt in Londen.

Het verhaal:
Als Martha, moeder van drie volwassen kinderen, op een avond de uitnodigingen voor haar tachtigste verjaardag begint te schijven, weet ze dat haar plan om eindelijk haar grote geheim te onthullen haar familie tot op het bot zal schokken. Vijftig jaar lang hebben zij en haar echtgenoot David samen een perfect bestaan opgebouwd, voor henzelf en hun gezin. Maar niemand weet welk offer ze daarvoor hebben moeten brengen. Nu kan Martha niet langer leven met de leugen. De hele familie komt bij elkaar in Winterfold, hun prachtige oude landhuis op het Engelse platteland: Bill, de arts; Florence, de excentrieke academica; en Daisy, het kind dat altijd anders was dan de rest. Ze nemen hun eigen gezinnen en geliefden mee voor wat een groots feest moet worden. Wat zal er gebeuren als Martha eindelijk de waarheid onthult?

Recensie door Marjon:
Dit heerlijke dikke boek gaat over een gelukkige Britse familie van 3 generaties. Tenminste; dat is wat de familie naar buiten toe uitdraagt. Maar er zijn geheimen in deze familie en nadat Martha besloten heeft met één geheim naar buiten te komen, verschijnen er steeds meer barstjes in deze perfecte familie. In eerste instantie draait het verhaal om Daisy, maar dan blijkt dat Cat ook geheimen heeft en Martha en David houden ook iets tegenover Florence geheim, zelfs Karen, de tweede vrouw van Bill heeft een geheim. Het boek bevat daardoor verschillende verhalen in verschillende tijden. Je moet daar absoluut je aandacht bij houden, maar het is zeker niet verwarrend. Wel vind ik het jammer dat bepaalde mensen niet zijn uitgediept: Cat bijvoorbeeld over haar leven in Parijs met Olivier. En het leven van Florence in (nee: dit is geen grap) Florence. Eigenlijk hadden het wel drie boeken kunnen worden. Waar ik zo van genoten heb is dat de sfeer heel Brits is, dat je wordt meegenomen naar Winterfold en dat je er nog over nadenkt als je het boek even weggelegd heeft. Een boek wat je niet gauw vergeet.

(Bron: Uitgelezen)

1 opmerking: