27-08-16

Was het toeval? - Georgina Schlink


Na de breakup tussen de zeventienjarige Rebecca en haar vriendje Luke, wil ze niks meer met jongens te maken hebben. Wanneer ze op een vrijdag een enge jongen, genaamd Mason, tegen het lijf loopt, hoopt ze ook dat hij maar al te gauw uit haar leven zou verdwijnen. Toch blijkt niets minder waar. Met de rare stemmingswisselingen die deze jongen met zich meedraagt weet Mason toch Rebecca’s vertrouwen te winnen. Maar is dat wel de juiste keuze geweest? 

238 pagina's | ISBN:9789402223781 | Boekscout | 2016 | €19,25




Fragment:
Ik keek om. De jongen kwam naar me toe gefietst. Hij remde weer, dit keer naast me. Het geluid van zijn piepende remmen ging door merg en been. ‘Waarom loop je met je fiets aan de hand?’ Ik keek hem aan. Hij lachte, maar het was geen vriendelijke lach. Hij stapte van zijn fiets en kwam dichterbij. Dit was nou precies het soort enge mannen die je gewoon zou moeten negeren op straat. Ik kreeg een heel slecht gevoel en voelde mijn hart al sneller kloppen van angst. Ik wilde doorlopen, maar hij pakte mijn arm beet. ‘Laat me los!’ riep ik verontwaardigd. Hij moest alleen maar lachen en schudde zijn hoofd. ‘Ga je nog antwoord geven op mijn vraag?’ zei hij, terwijl hij mijn arm steviger vastgreep. ‘Niemand zegt wat ik moet doen. Laat me los.’ Ik probeerde me los te trekken. ‘Niemand zegt wat ik moet doen. Geef antwoord, Rebecca.’ Zijn greep om mijn arm begon pijn te doen en ik probeerde los te komen. ‘Als je me nou verdomme loslaat!’

Dit keer liet hij me los. Ik probeerde meteen weg te lopen, maar de enge jongen blokkeerde mijn weg. ‘Niet zo snel. Vertel me gewoon waarom je hier alleen met je fiets aan de hand loopt. Dit is een gevaarlijke buurt, weet je’, zei de jongen. Ik trok een wenkbrauw op. ‘Ja, nu je het zegt. In mijn buurt word je niet zomaar ondervraagd door onbekende mensen.’ De jongen bleef even stil. ‘Mijn ketting ligt eraf’, gaf ik uiteindelijk toe. Toen realiseerde ik me dat hij mijn naam had gezegd. ‘Hoe weet je mijn naam?’ durfde ik te vragen. De jongen lachte. ‘Doet dat er nou echt toe?’ vroeg hij. Ik keek hem aan. Ik werd bang van zijn intimidatie.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen