15-09-16

Recensies: Gevarenzone - Jennefer Mellink

Titel: Gevarenzone
Auteur: Jennefer Mellink
Recensie: Clasien, Miranda
Genre: Young Adult
ISBN: 9789044827859
204 pagina's | Clavis Uitgeverij | juni 2016

Jennefer Mellink:
Jennefer Mellink is opgegroeid in Leusden. In juni 2014 debuteerde ze met Gebroken, een zenuwslopend spannende Young Adult thriller. Ze schrijft ook columns en korte (spannende) verhalen en boekrecensies voor Hebban/crimezone. Jennefer wandelt graag met haar hondjes door de natuur en houdt ook van lezen, schrijven, koken en reizen. Behalve auteur werkt ze parttime als medewerker binnendienst bij een bedrijfsmakelaar.

Het verhaal:
Pip wil uit huis. Ze heeft voortdurend ruzie met haar moeder, die haar elke dag weer de huid vol scheldt omdat ze gestopt is met haar opleiding. Op een mooie dag in september lijkt alles op zijn pootjes terecht te komen: Pip vindt een leuke baan én een eigen huisje. Maar dat huis is niet zo geweldig als het lijkt. Nadat Pip en haar vrienden een ouijabord hebben gebruikt, gebeuren er allemaal vreemde dingen: spullen verdwijnen of gaan kapot en er gaat zelfs iemand dood, zoals het ouijabord al had voorspeld. Pips nieuwe leven verandert in een regelrechte hel. Wie heeft het op haar voorzien? Is het iemand van haar vrienden die haar in de maling neemt? Zijn het kwade geesten? Of zijn het spoken uit haar verleden?

Recensies:

Clasien:
Deze jonge schrijfster is een klasse apart in het schrijven van YA thrillers, haar eerste twee boeken vond ik geweldig en kregen als beoordeling 5 sterren. Dit derde boek viel mij tegen, ik miste de spanning die zij eerder goed weet neer te zetten. Gevarenzone heeft eigenlijk twee verhaallijnen, beide met Piper (Pip) en haar BFF Sanne in de hoofdrol.

De eerste verhaallijn is cursief gedrukt en wordt verteld door de vader van Pip, gaat over het auto-ongeluk van haar moeder en haarzelf. Pip die in coma raakt en haar moeder die anders uit het ongeluk terugkomt. Vader vertelt hoe hij die tijd beleeft, de zorgen om zijn vrouw haar geestelijkheid. 

De tweede verhaallijn gaat over Pip die het thuis niet fijn heeft, vooral botst ze met haar moeder, bekvechten, mishandeling. "Alles wat ik doe is fout, constant loop ik haar voor de voeten. Volgens haar ben ik lui, ongezond bezig en een parasiet." Wanneer Pip een baan krijgt huurt ze haar eigen huis, waar mysterieuze dingen gebeuren. "Wie is degene die dingen verplaatst? De creep: de vieze, potige man zijn vettige haren, waarom staart hij steeds naar me? Of komt het gevaar uit een hele andere hoek ..."

Het plot is goed en had ik niet aan zien komen, de spanning ontbreekt, er gebeuren wel dingen maar die zijn absoluut niet angstaanjagend. De omslag van het boek ziet er prachtig uit, spannend met het "spookhuis" en Pip. Een leuk boek om te lezen maar zeker geen thriller.


Miranda:
Dit is mijn eerste kennismaking met Jennefer Melink en meteen een goede! De 18-jarige Pip is er helemaal klaar mee. Ze wil zo snel mogelijk een plekje voor haarzelf. Maar dit gaat niet zomaar. Eerst is het van belang dat er een baan komt. Maar waar vindt ze die 1,2,3? Pip heeft een slechte band met haar alcoholistische moeder die er niet vies van is klappen uit te delen. Haar vader steekt zijn hoofd in het zand en laat alles gemoedelijk over zich heen komen. Gelukkig dat Pip haar beste vriendin Sanne heeft. Eindelijk vind Pip een baan welke zij helemaal geweldig vindt. Haar geluk kan niet op want het betekent dat Pip eindelijk een eigen huisje kan huren. Wanneer Pip verhuisd is naar haar eigen plekje, bedenken Sanne en Pip om een feestje te houden ter ere van haar nieuwe baan en huis. Het verhaal neemt snel een wending wanneer een vriendin een ouijabord meeneemt en ze besluiten om geesten op te roepen. Al snel gebeuren er vreemde dingen. Is Pip gek aan het worden, hoe komen al die vreemde dingen opeens in en om het huis. Ze ziet zelfs dingen die er niet zijn! Wat is er toch aan de hand?

De proloog begint superspannend en het boek leest als een trein. Voordat je het weet ben je al over de helft van het verhaal! De schrijfstijl is vlot en boeiend. Makkelijk geschreven en ieder hoofdstuk laat een goede indruk achter. De personages worden goed uitgediept waardoor je ze echt leert kennen. Ik had ook graag een verhaal achter de moeder van Pip gehad zodat ik haar ook beter had begrepen. 

Tussen de hoofdstukken door is een cursief verhaal te vinden. Ongeveer halverwege werd ik op het verkeerde been gezet van wie ik dacht de verteller zou zijn. Op het einde wordt het geheel duidelijk wie alles vertelt en zo vallen er een aantal puzzelstukjes op hun plek. Helaas het einde, dit was voor mij een tegenvaller. Het wordt heel abrupt afgesloten en ik kreeg de indruk dat het verhaal niet compleet af is. Je blijft hierdoor als lezer met veel vragen achter. Moest ook echt meerdere keren kijken of er geen hoofdstuk mist. Ik sloeg de bladzijde om in de veronderstelling aan een nieuw hoofdstuk te beginnen. Maar misschien dat er nog een deel komt en het met opzet gedaan is?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten