28-10-16

Recensie: Mijn Arabische keuken - Mounir Toub


Titel: Mijn Arabische keuken
Auteur: Mounir Toub
Recensie: Thea
Genre: Kookboeken
ISBN: 9789048831616
256 pagina's | Uitgeverij Carrera | april 2016

Mounir Toub:
Mounir Toub weet zijn weg in de professionele keuken feilloos te vinden. Inmiddels is hij al jaren een van de bekende gezichten van 24Kitchen waar hij de kijkers van 'Grenzeloos Koken' inspireert de Arabische keuken te ontdekken. Met al je liefde, genegenheid en passie koken voor een dierbare is volgens Mounir het mooiste ter wereld.

Over het boek:
Mounirs liefde voor de Arabische keuken is hem letterlijk met de paplepel ingegoten. Hoewel hij van diverse meesterchefs veel heeft geleerd, blijft zijn moeder zijn allergrootste kookidool: 'Ik zag door haar al vroeg in dat je met eenvoudige, goed bereide gerechten mensen gelukkig maakt.' Aan de hand van klassiek en modern Arabische recepten laat Mounir in Mijn Arabische keuken met aanstekelijk enthousiasme zien hoe lekker, gezond en veelzijdig deze keuken is. Van ingelegde sinaasappels tot saffraanmayonaise, van lamstajine met doperwten en artisjok tot brick met ei en tonijn, van een salade van gort met granaatappels tot gepocheerde vijgen met vanille-rozenwaterroom.

Recensie door Thea:
Jaren geleden kwam ik in aanraking met de Marokkaanse keuken, die geuren, de smaken, gewoonweg genieten. Maar, shame on me, de afgelopen jaren verloor ik deze keuken uit het oog, totdat ik enkele weken geleden onverwachts in een Marokkaans restaurant terechtkwam, wat een herontdekking. Zoals te verwachten bleef het dan ook niet bij één bezoek aan dit restaurant. Het was hier dat ik het boek van Mounir Toub zag liggen, de cover van het boek trok meteen mijn aandacht en al snel bladerde ik het boek door en werd enthousiaster en enthousiaster. De geuren en smaken die ik in het restaurant rook én proefde, die wilde ik thuis ook ervaren. Dolblij was ik dan ook toen ik het boek als recensie-exemplaar (in ebook vorm) van de uitgeverij mocht ontvangen, waarvoor dank! Thuis gingen wij meteen in overleg, om al bladerend door het ebook te bedenken welke gerechten we wilden gaan maken en met welk gerecht we zouden starten. Die heerlijke harira, (naar een goed recept was ik al jaren op zoek), de bastillakip, die we zó lekker vonden smaken in het restaurant. Of toch de ossenhaas met ras el hanout-saus? Of ... De beslissing hiervoor was nog niet zo eenvoudig, zoveel heerlijke gerechten, de lijst van nog te bereiden gerechten werd langer en langer ...

1. Beghrir  2. Harira  3. Gevulde druivenbladeren


In de inleiding van het boek lezen we over Mounirs jeugd en loopbaan. De kookkunst van zijn moeder (en de daarmee samenhangende mooie eetherinneringen) werd zijn motivatie om kok te worden. Hierna volgt een overzicht van kruiden en specerijen die onmisbaar zijn in de Marokkaanse keuken (zoals bladpeterselie, koriander, munt, selderij, gember, kaneel, oranjebloesemwater, rozenwater en saffraan), gevolgd door een woordenlijst met Marokkaanse benamingen voor een aantal ingrediënten die men vaak in de Marokkaanse keuken gebruikt. 


1. Shakshuka  2. Kiptajine (met pruimen)  3. Lamsschenkeltajine (geen schenkel gebruikt, wel lamsvlees)



Vervolgens vinden we de recepten, ingedeeld in: Basis (hoe maken we smaakmakers als smenn, kruidenolie, ingelegde citroenen of sinaasappels, harissa, pikante ras el hanout, etc), Broodsoorten, Salades en Mezze (Gemarineerde komkommers, met ingrediënten als oranjebloesemwater en poedersuiker, echt lekker), Soepen (eindelijk een lekker recept voor Harira, mijn favoriete soepgerecht), Tajines (Shakshuka, maar vooral de Kiptajine met zoete aardappel waaraan ik pruimen toevoegde, heerlijk!), Vleesgerechten (Ossenhaas met ras el hanout-saus, die saus, zó verrukkelijk, tot de laatste druppel ging deze op!), Visgerechten, Vegetarisch, Bastilla’s (Bastillakip, aanrader!), Couscous, Nagerechten (hoog op de lijst van nog te maken gerechten staat de Dadel-sinaasappel-kokostaart, lijkt mij echt geweldig van smaak) en Koek en zo (de Marokkaanse snickers, wanneer je deze eenmaal geproefd hebt...). Per recept wordt zowel de Nederlandse als de Arabische naam plus fonetische uitspraak gegeven. Naast deze recepten vinden we ook pagina’s met persoonlijke verhalen van de auteur, voorzien van verdere uitleg over bepaalde ingrediënten en gerechten. Achterin het boek vinden we een register en een receptenindex.

1. Ossenhaas met ras el hanout-saus & pommes fondant  2. Bastillakip  2. Marokkaanse snickers
Het boek straalt passie voor koken uit. De schitterende foto’s zijn uitnodigend en maken dat je meteen de keuken in wilt om de recepten te gaan maken. Deze recepten zijn niet moeilijk te bereiden, duidelijk en stapsgewijs wordt het recept weergegeven. Ingrediënten zijn over het algemeen makkelijk te verkrijgen (hoewel ik even moest zoeken naar oranjebloesemwater). Voor wie interesse heeft om zijn of haar kook-horizon te verbreden en benieuwd is naar de Arabische (Marokkaanse) keuken, of voor degene die op zoek is naar een goed kookboek met Arabische gerechten, dit boek is écht een aanrader! De afgelopen weken rook het hier thuis in de weekenden heerlijk naar de Marokkaanse keuken, vele gerechten hebben wij reeds bereid uit dit kookboek, nog vele gerechten zullen zeker volgen...

21-10-16

Recensie: Like me! - Caja Cazemier


Titel: Like me!
Auteur: Caja Cazemier
Recensie: Thea
Genre: Young Adult
ISBN: 9789021676074 
187 pagina's | Uitgeverij Ploegsma | september 2016

Caja Cazemier:
Caja Cazemier begon met boeken schrijven toen ze al een paar jaar voor de klas stond en veel met jeugdboeken werkte. Caja zoekt altijd naar herkenbare onderwerpen voor jongeren die zo tussen de 11 en 16 jaar zijn. Haar thema’s haalt ze vaak uit de actualiteit. Haar boeken gaan over verliefdheid, je anders voelen, naar de brugklas gaan, weglopen van huis, seksualiteit, alcohol, tienerzwangerschap, uitgaansgeweld, loverboys, gescheiden ouders, online pesten, toneelspelen, internetverkering of rouwverwerking. Ze hoopt dat jongeren gaan nadenken over wat ze gelezen hebben of dat haar boeken voor hen een steuntje in de rug kunnen zijn. Maar gewoon een lekker uurtje lezen is natuurlijk ook fijn!

Het verhaal:

Zilver is best een beetje zenuwachtig voor de brugklas. Maar dat het zo erg zou worden, had ze nooit gedacht. Geen idee waarom, maar Lizz heeft het meteen al op haar gemunt. Zilver wordt getagd in vervelende foto's op Instagram en uitgescholden via Whatsapp. Bijna de hele klas doet mee, want Lizz maakt wel duidelijk dat wie nog met Zilver omgaat, er meteen uit ligt. Maar Lizz heeft een geheim, iets wat niemand mag weten...

Recensie door Thea:

"In de spiegel boven haar wastafel keek ze naar het meisje dat morgen twaalf werd. Normale lengte, normaal gewicht, maar geen normale kleur haar. Op de basisschool was het nooit een reden geweest om haar te gaan pesten of zo, (…) waarom zou dat morgen anders zijn?”

Een meeslepend, aangrijpend verhaal over pesten en gepest worden. Het verhaal raakt mij diep en voert mij terug naar mijn schooljaren, de jaren dat ook ik slachtoffer werd van pesten. Het verhaal van Zilver zou dan ook gedeeltelijk mijn verhaal kunnen zijn. Ik leef dan ook mee met Zilver, haar gevoelens worden voor even weer mijn gevoelens. Dit boek zou op iedere school verplicht gelezen moeten worden, als inleiding voor gesprekken in de klas over pesten en wat er tegen te doen... 

“Dus het zou vast goed gaan op de nieuwe school. En ze kreeg heus wel nieuwe vriendinnen…”

We lezen het verhaal vanuit het perspectief van de 12-jarige Zilver die naar de brugklas gaat. Ze is zenuwachtig en vind het spannend, zal ze er een leuke tijd hebben, zal ze er vriendinnen krijgen? Haar vriendinnen van de basisschool gaan naar een andere school, slechts enkele leerlingen van haar basisschool gaan ook naar deze school, heeft Zilver wel de juiste keuze gemaakt?

“Wat zouden ze zeggen als ze haar twee moeders zagen op Insta? Dan had ze rood haar, een rare voornaam én twee moeders, terwijl ze zó graag niet op wilde vallen.”

Haar klasgenote Lizz lijkt iets tegen Zilver te hebben. Samen met Mila begint ze Zilver te pesten. Wat begint met lachen om haar voornaam en uitschelden, gaat al snel over tot het negeren en buitensluiten van Zilver. Op social media gaat het pesten gewoon verder. Haar klasgenoten kijken weg, durven niets te zeggen of voor Zilver op te komen, bang zelf slachtoffer te worden. Alleen Jamilla blijft Zilver trouw, totdat ook zij slachtoffer dreigt te worden van het pesten… 

“Is zwijgen goud? Oké dan. Ze zou afwachten, het zou toch wel een keer overgaan. Misschien na de herfstvakantie wel. Misschien was alles dan anders en konden ze een nieuwe start maken. Als ze niet wilde dat het erger werd, moest ze zwijgen. En zich zo onzichtbaar mogelijk maken.”

Zilver begrijpt het niet, waarom wordt juist zij gepest en buitengesloten? Is het vanwege haar rode haar, haar voornaam, omdat ze van een andere basisschool komt? Hoe kan ze dit pesten stoppen? Zwijgen en hopen dat het voorbij gaat? Haar klassenmentor inlichten met het risico dat het pesten dan nog erger wordt? Of Lizz en Mila aanspreken op hun gedrag en zeggen dat het moet stoppen? 

“Ze wist niet wie ze was. Ze was … Trut, varken, rooie, pukkelkop, slet, domme nul, denk maar niet dat jij iets voorstelt.”

Zilver weet niet meer wat ze moet doen. Op school zit ze in de pauzes voortaan alleen. Haar vriendin Jamilla liet haar in de steek nadat ze allerlei nare appjes ontving omdat ze met Zilver omging. Het pesten wordt steeds grimmiger en gaat van kwaad tot erger … totdat … Van de een op de andere dag het gepest worden voor Zilver voorbij lijkt. De klas heeft een nieuw pestslachtoffer gevonden. Zilver kan opgelucht ademhalen, zij wordt niet langer gepest... 

“En terwijl Zilver naar de ruggen van de klas keek, wist ze: er staat een mens alleen. Er zal altijd iemand alleen staan.”

Maar Zilver ziet wat het pesten met het nieuwe pestslachtoffer doet en wat het met haarzelf heeft gedaan. Ze wil dat het pesten stopt, dat de sfeer in de klas verandert. Zilver besluit niet langer te zwijgen en vertelt zowel op school als thuis wat er allemaal gebeurd is. Hoe zal de school reageren, zullen ze iets tegen het pesten gaan doen? Zal het pesten eindelijk stoppen? 

“(..) Ik weet het nog goed, ineens dacht ik: het is óf zij óf ik. En ik wist ook dat ik het niet zou zijn die gepest ging worden. Daar zou ik wel voor zorgen. Ik zou iedereen voor zijn. Ik zou me niet langer laten pesten. Nu was een ander aan de beurt.”

14-10-16

Recensie: Mijn gestolen leven - Kevin Goes


Titel: Mijn gestolen leven
Auteur: Kevin Goes
Recensie: Thea
Genre: Mens & Maatschappij
ISBN: 9789046821008
160 pagina's | Nieuw Amsterdam | september 2016

Kevin Goes:
Kevin Goes is journalist en redacteur bij BNR nieuwsradio. In 2015 werd hij geconfronteerd met identiteitsfraude. Mijn gestolen leven is zijn eerste journalistieke boek.

Over het boek:
'Met een veel te hoge hartslag toets ik de cijfers van mijn telefoonnummer in. Zal ik degene die zich als mij voordoet te pakken krijgen? Helaas, de telefoon staat uit en de voicemail schakelt in. Dan slaat mijn hart een slag over: "Dit is de voicemail van Kevin Goes," hoor ik aan de andere kant van de lijn. Het is mijn naam, maar niet mijn stem.'

Het paspoort van journalist Kevin Goes is in verkeerde handen terechtgekomen en op zijn naam zijn er allerlei malafide zaken gebeurd. Er zijn huurcontracten afgesloten en de aanmaningen van de energiemaatschappij duiden op wanbetalingen. De fraudeur is duidelijk geen amateur. Goes ging op zoek naar degene die zijn identiteit roofde en kwam erachter dat zijn verhaal niet uniek is en dat dit veel vaker voorkomt. Hij sprak met betrokkenen, politie en justitie om de omvang van de fraude in kaart te brengen en zijn onschuld te bewijzen.

Recensie door Thea:
“Het is natuurlijk wel bizar dat je moet bewijzen dat je jezelf bent en dat je niet de andere ‘jij’ bent.”

Identiteitsfraude, we horen en lezen erover, maar hoe vaak denken we daarbij niet ‘een ver-van-mijn-bed-show’ dit overkomt mij niet. Maar wat als het jou wel gebeurt? Wat als kwaadwillenden (een kopie van) jouw paspoort in handen krijgen en er op jouw naam strafbare feiten gepleegd worden? Journalist Kevin Goes werd slachtoffer van identiteitsfraude, iemand anders gebruikte zijn persoonsgegevens voor het huren van woningen, zonder huur te betalen, en het houden van een wietplantage. Kevin besluit op onderzoek uit te gaan om proberen te achterhalen wie deze fraude op zijn geweten heeft. In dit boek, bestaande uit drie delen, vertelt hij wat deze fraude met hem deed, waar hij mee te maken kreeg en doet hij verslag van zijn onderzoek. Tevens geeft hij tips om identiteitsfraude tegen te gaan. 

“Wanneer heb ik voor het laatst mijn paspoort ergens afgegeven of achtergelaten? In augustus ben ik naar Turkije op vakantie geweest en daar heeft mijn paspoort een dag achter de balie gelegen van het hotel waar ik verbleef. Het kan zomaar zijn dat het toen is gescand en opgestuurd naar kwaadwillenden. Maar het paspoort kan ook op de computer van een werkgever, een verzekeraar of een telefoonaanbieder gestaan hebben en door een hack verkregen zijn. Ik weet het niet. Voor de zekerheid kijk ik op mijn computer. Heb ik een kopie van mijn paspoort op mijn eigen computer staan? Nee. Aan mijzelf kan het niet liggen.”

Kevin Goes ontvangt een brief van een incassobureau vanwege een vermeende huurachterstand van een woning in Dordrecht. Maar hij is nog nooit in Dordrecht geweest, laat staan dat hij er een woning heeft gehuurd. Ook ontvangt hij een schrijven over een betalingsachterstand bij het energiebedrijf voor hetzelfde adres in Dordrecht. Kevin begrijpt er niets van, is hier soms sprake van een vergissing, een  persoonsverwisseling? Maar al snel blijkt dat iemand anders zich uitgeeft als zijnde Kevin Goes, waarbij hij gebruikt maakt van een kopie van Kevins paspoort, voorzien van een andere foto. Kevin denkt dat hij deze fraude gemakkelijk kan weerleggen; hij is immers blank, in tegenstelling tot de donkere man die zich als hem uitgeeft. Toch blijkt het niet zo eenvoudig om zijn onschuld te bewijzen…

“Een rechtszaak voeren om aan te tonen dat je jezelf bent, maar dat je iets wat op jouw naam gebeurd is níét gedaan hebt, is zwaar. Je twijfelt over de goede afloop, want waarom zou de tegenpartij je geloven? Alles wat zij in handen hebben bewijst jouw ongelijk.”

Tot overmaat van ramp blijft het niet bij de huur van een woning. De fraudeur had in Dordrecht een wietplantage in de gehuurde woning en heeft daarnaast in Amsterdam een andere woning gehuurd op Kevins naam. Het bewijzen dat Kevin hier niets mee te maken heeft leidt tot juridische rompslomp en zelfs tot een rechtszaak. Kevin besluit zich vast te bijten in deze zaak en gaat op onderzoek uit. Hoe en waar is zijn paspoort in handen van deze fraudeur gekomen? Wie is deze fraudeur? Al snel stuit hij op onregelmatigheden in de door de fraudeur aangeleverde stukken bij het verkrijgen van de huurwoningen. Naast het vervalsen van zijn paspoort blijkt ook het opgegeven rekeningnummer bij de bank niet te bestaan en blijken loonstrookjes en bankafschriften vervalst te zijn. Waarom is er niet scherper gecontroleerd door de desbetreffende makelaars? 

“Nu dringt het pas goed tot me door. Dit is geen kinderspel, het is geen puzzel die ik moet oplossen. Het gaat hier om professionele criminelen die niet traceerbaar zijn. Alles klopt, of klopt niet, beter gezegd. Alles wat ingeleverd is, is nep. Nergens is een speld tussen te krijgen. Ze laten geen broodkruimels achter om op te springen en ze passen dit waarschijnlijk zo vaak toe, dat het voor hen binnen twee computerklikken allemaal geregeld is. Het enige wat ik kan doen, is afwachten tot deze organisatie weer ergens toeslaat.”

Op zijn blog publiceert Kevin enkele brieven gericht aan de dader. Deze brieven en de identiteitsfraude worden al snel opgepikt door de media die zich stort op Kevins zaak. Dankzij deze publiciteit loopt de fraudeur uiteindelijk tegen de lamp wanneer hij opnieuw probeert een woning in Nijmegen te huren op Kevins naam. Een medewerkster van de woningcorporatie vertrouwt het niet en gaat op internet op onderzoek uit. Wanneer zij leest over Kevin Goes en zijn zaak gaan de alarmbellen rinkelen en wordt de politie geïnformeerd. De fraudeur wordt aangehouden… 

“Mijn identiteit is gejat. Iemand heeft zich minstens drie keer voorgedaan alsof hij mij was. Hij sprak zelfs zijn voicemail in met mijn naam. Ik ben de gedupeerde, niet zij! Maar de politie pakt de man op die mij dit alles bezorgd heeft en laat hem binnen een dag weer gaan. Zo werkt dat dus. Maar waarom werkt dat zo?”

Kevin is slachtoffer geworden van identiteitsfraude. Uit een onderzoek uit 2013 blijkt dat in 2012 meer dan 600.000 mensen in Nederland slachtoffer waren van identiteitsfraude. Meer dan 600.000, lees ik dit getal echt, ik schrik hiervan. Zoveel slachtoffers, waarom is er in de wet nog maar weinig geregeld voor deze slachtoffers? Waarom vragen zoveel bedrijven nog steeds om een kopie van je paspoort, bedrijven als je werkgever, de sportvereniging, het telecombedrijf, hotels, autoverhuurbedrijf, etc. Werkt dit niet nog meer identiteitsfraude in de hand?

“Er zijn nu 600.000 slachtoffers van identiteitsfraude per jaar, maar als we allemaal een beetje meer opletten, worden dat er niet meer.”

Kevin had voor zijn onderzoek gesprekken met onder andere een hoogleraar strafrecht, coördinator Centraal Meldpunt Identiteitsfraude en -fouten, de Nationale ombudsman en enkele slachtoffers van identiteitsfraude. Hij eindigt zijn boek met enkele tips om identiteitsfraude te voorkomen. Zijn belangrijkste advies: geef nooit je paspoort af aan iemand die dit identiteitsbewijs niet mag hebben, bijvoorbeeld een hotel of verhuurbedrijf. Wordt er toch verzocht om je identiteitsbewijs, verstrek dan een kopie waarop je de datum vermeldt en voor wie deze kopie bestemd is. Streep daarbij je BSN-nummer door (dit laatste moet tot twee maal toe, ook in de code onder op het paspoort). 

“Ik ben het vertrouwen kwijt in iets wat voor altijd van mij hoort te zijn: mijn identiteit. Een nieuwe ik krijg ik niet. Daarom is een gestolen leven niet te vergelijken met een gestolen televisie of een gestolen auto. Een gestolen leven kun je niet vervangen.”