14-10-16

Recensie: Mijn gestolen leven - Kevin Goes


Titel: Mijn gestolen leven
Auteur: Kevin Goes
Recensie: Thea
Genre: Mens & Maatschappij
ISBN: 9789046821008
160 pagina's | Nieuw Amsterdam | september 2016

Kevin Goes:
Kevin Goes is journalist en redacteur bij BNR nieuwsradio. In 2015 werd hij geconfronteerd met identiteitsfraude. Mijn gestolen leven is zijn eerste journalistieke boek.

Over het boek:
'Met een veel te hoge hartslag toets ik de cijfers van mijn telefoonnummer in. Zal ik degene die zich als mij voordoet te pakken krijgen? Helaas, de telefoon staat uit en de voicemail schakelt in. Dan slaat mijn hart een slag over: "Dit is de voicemail van Kevin Goes," hoor ik aan de andere kant van de lijn. Het is mijn naam, maar niet mijn stem.'

Het paspoort van journalist Kevin Goes is in verkeerde handen terechtgekomen en op zijn naam zijn er allerlei malafide zaken gebeurd. Er zijn huurcontracten afgesloten en de aanmaningen van de energiemaatschappij duiden op wanbetalingen. De fraudeur is duidelijk geen amateur. Goes ging op zoek naar degene die zijn identiteit roofde en kwam erachter dat zijn verhaal niet uniek is en dat dit veel vaker voorkomt. Hij sprak met betrokkenen, politie en justitie om de omvang van de fraude in kaart te brengen en zijn onschuld te bewijzen.

Recensie door Thea:
“Het is natuurlijk wel bizar dat je moet bewijzen dat je jezelf bent en dat je niet de andere ‘jij’ bent.”

Identiteitsfraude, we horen en lezen erover, maar hoe vaak denken we daarbij niet ‘een ver-van-mijn-bed-show’ dit overkomt mij niet. Maar wat als het jou wel gebeurt? Wat als kwaadwillenden (een kopie van) jouw paspoort in handen krijgen en er op jouw naam strafbare feiten gepleegd worden? Journalist Kevin Goes werd slachtoffer van identiteitsfraude, iemand anders gebruikte zijn persoonsgegevens voor het huren van woningen, zonder huur te betalen, en het houden van een wietplantage. Kevin besluit op onderzoek uit te gaan om proberen te achterhalen wie deze fraude op zijn geweten heeft. In dit boek, bestaande uit drie delen, vertelt hij wat deze fraude met hem deed, waar hij mee te maken kreeg en doet hij verslag van zijn onderzoek. Tevens geeft hij tips om identiteitsfraude tegen te gaan. 

“Wanneer heb ik voor het laatst mijn paspoort ergens afgegeven of achtergelaten? In augustus ben ik naar Turkije op vakantie geweest en daar heeft mijn paspoort een dag achter de balie gelegen van het hotel waar ik verbleef. Het kan zomaar zijn dat het toen is gescand en opgestuurd naar kwaadwillenden. Maar het paspoort kan ook op de computer van een werkgever, een verzekeraar of een telefoonaanbieder gestaan hebben en door een hack verkregen zijn. Ik weet het niet. Voor de zekerheid kijk ik op mijn computer. Heb ik een kopie van mijn paspoort op mijn eigen computer staan? Nee. Aan mijzelf kan het niet liggen.”

Kevin Goes ontvangt een brief van een incassobureau vanwege een vermeende huurachterstand van een woning in Dordrecht. Maar hij is nog nooit in Dordrecht geweest, laat staan dat hij er een woning heeft gehuurd. Ook ontvangt hij een schrijven over een betalingsachterstand bij het energiebedrijf voor hetzelfde adres in Dordrecht. Kevin begrijpt er niets van, is hier soms sprake van een vergissing, een  persoonsverwisseling? Maar al snel blijkt dat iemand anders zich uitgeeft als zijnde Kevin Goes, waarbij hij gebruikt maakt van een kopie van Kevins paspoort, voorzien van een andere foto. Kevin denkt dat hij deze fraude gemakkelijk kan weerleggen; hij is immers blank, in tegenstelling tot de donkere man die zich als hem uitgeeft. Toch blijkt het niet zo eenvoudig om zijn onschuld te bewijzen…

“Een rechtszaak voeren om aan te tonen dat je jezelf bent, maar dat je iets wat op jouw naam gebeurd is níét gedaan hebt, is zwaar. Je twijfelt over de goede afloop, want waarom zou de tegenpartij je geloven? Alles wat zij in handen hebben bewijst jouw ongelijk.”

Tot overmaat van ramp blijft het niet bij de huur van een woning. De fraudeur had in Dordrecht een wietplantage in de gehuurde woning en heeft daarnaast in Amsterdam een andere woning gehuurd op Kevins naam. Het bewijzen dat Kevin hier niets mee te maken heeft leidt tot juridische rompslomp en zelfs tot een rechtszaak. Kevin besluit zich vast te bijten in deze zaak en gaat op onderzoek uit. Hoe en waar is zijn paspoort in handen van deze fraudeur gekomen? Wie is deze fraudeur? Al snel stuit hij op onregelmatigheden in de door de fraudeur aangeleverde stukken bij het verkrijgen van de huurwoningen. Naast het vervalsen van zijn paspoort blijkt ook het opgegeven rekeningnummer bij de bank niet te bestaan en blijken loonstrookjes en bankafschriften vervalst te zijn. Waarom is er niet scherper gecontroleerd door de desbetreffende makelaars? 

“Nu dringt het pas goed tot me door. Dit is geen kinderspel, het is geen puzzel die ik moet oplossen. Het gaat hier om professionele criminelen die niet traceerbaar zijn. Alles klopt, of klopt niet, beter gezegd. Alles wat ingeleverd is, is nep. Nergens is een speld tussen te krijgen. Ze laten geen broodkruimels achter om op te springen en ze passen dit waarschijnlijk zo vaak toe, dat het voor hen binnen twee computerklikken allemaal geregeld is. Het enige wat ik kan doen, is afwachten tot deze organisatie weer ergens toeslaat.”

Op zijn blog publiceert Kevin enkele brieven gericht aan de dader. Deze brieven en de identiteitsfraude worden al snel opgepikt door de media die zich stort op Kevins zaak. Dankzij deze publiciteit loopt de fraudeur uiteindelijk tegen de lamp wanneer hij opnieuw probeert een woning in Nijmegen te huren op Kevins naam. Een medewerkster van de woningcorporatie vertrouwt het niet en gaat op internet op onderzoek uit. Wanneer zij leest over Kevin Goes en zijn zaak gaan de alarmbellen rinkelen en wordt de politie geïnformeerd. De fraudeur wordt aangehouden… 

“Mijn identiteit is gejat. Iemand heeft zich minstens drie keer voorgedaan alsof hij mij was. Hij sprak zelfs zijn voicemail in met mijn naam. Ik ben de gedupeerde, niet zij! Maar de politie pakt de man op die mij dit alles bezorgd heeft en laat hem binnen een dag weer gaan. Zo werkt dat dus. Maar waarom werkt dat zo?”

Kevin is slachtoffer geworden van identiteitsfraude. Uit een onderzoek uit 2013 blijkt dat in 2012 meer dan 600.000 mensen in Nederland slachtoffer waren van identiteitsfraude. Meer dan 600.000, lees ik dit getal echt, ik schrik hiervan. Zoveel slachtoffers, waarom is er in de wet nog maar weinig geregeld voor deze slachtoffers? Waarom vragen zoveel bedrijven nog steeds om een kopie van je paspoort, bedrijven als je werkgever, de sportvereniging, het telecombedrijf, hotels, autoverhuurbedrijf, etc. Werkt dit niet nog meer identiteitsfraude in de hand?

“Er zijn nu 600.000 slachtoffers van identiteitsfraude per jaar, maar als we allemaal een beetje meer opletten, worden dat er niet meer.”

Kevin had voor zijn onderzoek gesprekken met onder andere een hoogleraar strafrecht, coördinator Centraal Meldpunt Identiteitsfraude en -fouten, de Nationale ombudsman en enkele slachtoffers van identiteitsfraude. Hij eindigt zijn boek met enkele tips om identiteitsfraude te voorkomen. Zijn belangrijkste advies: geef nooit je paspoort af aan iemand die dit identiteitsbewijs niet mag hebben, bijvoorbeeld een hotel of verhuurbedrijf. Wordt er toch verzocht om je identiteitsbewijs, verstrek dan een kopie waarop je de datum vermeldt en voor wie deze kopie bestemd is. Streep daarbij je BSN-nummer door (dit laatste moet tot twee maal toe, ook in de code onder op het paspoort). 

“Ik ben het vertrouwen kwijt in iets wat voor altijd van mij hoort te zijn: mijn identiteit. Een nieuwe ik krijg ik niet. Daarom is een gestolen leven niet te vergelijken met een gestolen televisie of een gestolen auto. Een gestolen leven kun je niet vervangen.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen